Wat mij drijft

Gelijkwaardigheid is voor mij persoonlijk. Mijn eigen ervaringen hebben mij gevoelig gemaakt voor de ruimte die mensen krijgen om zichzelf te zijn, en voor de gevolgen wanneer die ruimte ontbreekt. Dat bepaalt ook hoe ik naar organisaties en beleid kijk: wie wordt gehoord, wie bepaalt wat normaal is en wie moet zich voortdurend aanpassen?

Mijn overtuiging vat ik graag samen in de woorden: ‘Tolerantie komt uit verstand, acceptatie uit het hart.’ Elkaar leren kennen vraagt nieuwsgierigheid en de bereidheid om ook ongemakkelijke gesprekken te voeren. Verschillen mogen er zijn. De vraag is hoe we elkaar daarbij blijven respecteren en verantwoordelijkheid nemen voor onze omgang met elkaar.



Van onderwijs en bestuur naar zorg en samenleven

In het onderwijs en bij de overheid werkte ik jarenlang op het snijvlak van organisatie, beleid en bestuur. Later droeg ik als bestuurder van Noorderzorg verantwoordelijkheid voor een organisatie waarin zorg en ondersteuning iedere dag betekenis moesten krijgen voor mensen. Die ervaringen leerden mij hoeveel invloed bestuurlijke keuzes hebben op het leven van inwoners, medewerkers en mensen die zorg ontvangen.

Mijn betrokkenheid bij zorgzame gemeenschappen gaf daaraan een verdere verdieping. Binnen Groninger Kracht werkte ik aan het versterken van gemeenschappen waarin inwoners naar elkaar omkijken en samen verantwoordelijkheid nemen voor hun leefomgeving. Daar zag ik hoe belangrijk nabijheid, vertrouwen en lokaal eigenaarschap zijn, maar ook hoe moeilijk hulp vragen kan zijn.

Die ervaringen voeden mijn relationele benadering. Goede samenwerking groeit wanneer mensen elkaars werkelijkheid leren begrijpen, invloed kunnen uitoefenen en weten waarop zij bij elkaar kunnen rekenen. Organisaties en overheden kunnen daarvoor ruimte en ondersteuning bieden. Ook in de ouderenzorg blijft voor mij de vraag wezenlijk hoe mensen hun eigenheid, relaties en zeggenschap behouden wanneer zij afhankelijker worden van anderen.



Mijn inzet vandaag

Als Regenboogambassadeur van Drenthe verbind ik gemeenten en maatschappelijke organisaties rond inclusie en sociale veiligheid, met bijzondere aandacht voor lhbti+ personen. Mijn betrokkenheid bij De Veilige Kleedkamer en Veilige School Drenthe brengt die inzet dichtbij de dagelijkse praktijk van sportverenigingen en scholen. Als voormalig Statenlid stond ik mede aan de basis van Drenthe als Regenboogprovincie.

Daarnaast ben ik voorzitter van de Rekenkamer Hunze en Aa’s. Mijn ervaring met bestuur en toezicht neem ik mee in gesprekken over maatschappelijke verantwoordelijkheid, zorgvuldig handelen en ruimte voor tegenspraak.

Ook internationaal zoek ik de uitwisseling op. Ervaringen uit andere landen verruimen mijn blik op mensenrechten, sociale veiligheid en de positie van oudere lhbti+ personen.

Omgekeerd deel ik wat we hier leren over regionale samenwerking en het verbinden van beleid met de praktijk.

Schrijven helpt mij om die ervaringen te onderzoeken en te delen. In mijn boek ‘Kleuren van gelijkheid’, mijn essays, handreikingen en opiniestukken komen persoonlijke betrokkenheid en maatschappelijke vragen samen. Via Iris Actief breng ik deze verschillende lijnen bijeen.